Obróbka cieplna

Wyżarzanie: Proces polegający na nagrzaniu przedmiotu obrabianego do odpowiedniej temperatury, wygrzaniu go przez określony czas i powolnym schłodzeniu. Wyżarzanie jest powszechnie stosowane jako wstępna obróbka przed hartowaniem, mająca na celu poprawę właściwości mechanicznych i fizycznych materiałów, eliminację naprężeń wewnętrznych oraz poprawę plastyczności i wytrzymałości.

Normalizacja: Podobnie jak wyżarzanie, normalizacja również nagrzewa przedmiot obrabiany do odpowiedniej temperatury i schładza go w powietrzu. Jej głównym celem jest rozdrobnienie ziaren, usunięcie węglików sieciowych, a czasami jest stosowana jako ostateczna obróbka cieplna nieistotnych części.

Hartowanie: Hartowanie polega na podgrzaniu przedmiotu obrabianego do określonej temperatury, a następnie szybkim schłodzeniu go w wodzie lub innym medium hartowniczym. Głównym celem tego procesu jest zwiększenie twardości stali, ale prowadzi on również do kruchości materiału.

Odpuszczanie: Odpuszczanie przeprowadza się po hartowaniu, wytrzymując przez długi czas odpowiednią temperaturę, wyższą od temperatury pokojowej, ale niższą niż 710 ℃, a następnie schładzając w celu zmniejszenia kruchości zahartowanych części stalowych i poprawy ogólnych właściwości materiału.

Obróbka cieplna powierzchni: obejmuje ogrzewanie płomieniowe, ogrzewanie indukcyjne, laser, elektrolizę i inne metody. Są one głównie stosowane w celu zmiany fizycznych i chemicznych właściwości powierzchni materiałów w celu zwiększenia odporności na zużycie, odporności na korozję i innych właściwości.

Obróbka cieplna chemiczna: obejmuje metody takie jak nawęglanie, azotowanie, węgloazotowanie, siarkowanie, borowanie i metalizacja, które poprzez reakcje chemiczne tworzą na powierzchni materiałów warstwy o określonych właściwościach.